Πέτριτ Ράμα-Έτσι έδρασα στην κοσμική Αθήνα την εποχή της Φρειδεφρίκης (μέρος γ)



Ο Πέτριτ  Ράμα εκείνο το βράδυ με βροχή διάβαινε  τους κεντρικούς δρόμους των Αθηνών κραδαίνοντας το  πιστόλι του στο χέρι και πυροβολούσε θαρρείς  όποιον  έμπαινε μπροστά του
  Ήταν όμως έτσι τα πράματα;
  Ενσάρκωνε  αυτός ο άνθρωπος την πεποίθηση πως   η δεκαετία του 60 , ήταν η δεκαετία του εγκλήματος;
  Η δεκαετία όπου οι πύλες  της κολάσεως ανοίξαν και με εντολές του ίδιου του Ενβέρ  Χότζα   η καυτή λάβα  δολοφονιών,εκβιασμών  και απαγωγών είχε  ξεχυθεί και  κατέκαιε  την  Χριστιανική Αθήνα;


18 ώρες νωτρίτερα
Ελληνοαλβανική  μεθόριος...
 Στις φλέβες   Σπιούνι Πέτρι έρεε  ελληνικό αίμα απ την μεριά της μάνας του
 Ποτέ του  δεν συμβιβάστηκε με την ιδέα  να υπηρετεί το  Αλβανικό κράτος   ως  Λοχαγός. Μετά τον πόλεμο  το πράμα έγινε  χειρότερο . Υπηρετούσε το αριστερό  αλβανικό καθεστώς του Χότζα πλέον και  αυτό δεν μπορούσε να το ανεχτεί. Εδικά αυτές οι εξαγγελίες για "δωρεάν παιδεία και υγεία " του την δίναν στα νεύρα;  Τι  στο διάολο , σκεφτόταν, χρειαζόταν ο άνθρωπος την δωρεάν  υγεία;  Να την κάνει τι;
  Πολλά  βράδια βασανιζόταν  ξύνοντας την καμπούρα του και  ξεσπώντας πάνω σε  νεοσύλλεκτους  διατάσσοντας του και παρακολουθώντας τους να τρέχουν  γυμνοί μέσα στην βροχή μέχρι να πάθουν  πνευμονία.  Αυτή  η  υγρασία για  το κουτσό του πόδι δεν ήταν και ότι  καλύτερο, όμως  μπροστά  στην  επιθυμία του να  ξεσπάσει τα νεύρα του αδιαφορούσε  για τους αφόρητους πόνους που ένιωθε μέσα στην βροχή
   Ώσπου  πήρε την μεγάλη απόφαση.
Να  περάσει  τα σύνορα  και να  φτάσει στην "μαμά Ελλάδα". Το μετεμφυλιακό κράτος της γείτονος  χώρας του ταίριαζε  κουτί
  Το χε πάρει απόφαση
Θα ζούσε πλέον την ζωή του βλέποντας να εκτελούν αριστερούς   μέσα στην μέση του δρόμου
Αυτά σκεφτόταν 18 ώρες νωρίτερα απ την δολοφονική έξοδο του Πέτριτ  στους δρόμους της Αθήνας, και  έπαιρνε  κουράγιο  πηδώντας  συρμάτινα  οδοφράγματα  και  τρέχοντας προς την άλλη μεριά των συνόρων
   Τα χε μελετήσει όλα αυτός ο δύσμορφος καμπούρης. Πριν  εγκαταλείψει την χώρα  του  έκλεψε  σημαντικά στοιχεία  του Αλβανικού στρατού
   Θα  σκαγε στην μαμά  Ελλάδα με ένα  "δωράκι" για  το οποίο οι   γείτονες θα τον ευγνωμονούσαν  για πάντα
  όταν μπήκε στο πρώτο χωριό της Κατοριάς , οι δεξιοί  δυτικομακεδόνες τον κεράσαν τσίπουρο στο καφενείο με  σκοπό να τον μεθύσουν και να τον κλέψουν
  Τους εξήγησε πως  έφερνε  ένα "δωράκι" στην Ελλάδα που  τόνωνε  τον εθνικισμό τους , θα  ανέβαζε στα ύψη τον φασισμό τους και θα  διπλασίαζε τα εδάφη της χώρας , όως οι Καστοριανοί φασίστες του απαντύσαν
"Καλά  όλα αυτά αλλά εμείς είμαστε  χαφιέδες πατριώτες  που  τιμούμε τα κόκκαλα  του  Παύλου Μελά. Σήμερα το βράδυ  ο μόνος τρόπος να βγάλουμε κέρδος είναι να σε κλέψουμε και μετά να σε σκοτώσουμε"
  Σίγουρα για έναν αλβανό , εθνικιστή ή κομουνιστή η ελληνική πραγματικότητα του φασισμού  πάντα ήταν κάτι  δύσκολο να αναλυθεί και να  κατανοηθεί
   Άλλωστε και ο αλβανός καμπούρης ήταν τόσο πατριώτης που   ήθελε να δει την χώρα του κατακτημένη απ το  μετεμφυλιακό  ελληνικό κράτος
   Μετά την  δυσάρεστη πρώτη του εμπειρία  με  την ελληνική δεξιά αποφάσισε να μην απευθυνθεί   στο ελληνικό κράτος αλλά  στην ελληνική μαφία, πουλώντας της  τα μυστικά που μετέφερε
    Στο λιμάνι του Πειραιά  δόθηκε το ραντεβού  , το οποίο κατέληξε  με τον  Σπιούνι Πέτρι  θαμμένο σε κάποια σπηλιά  και  τον Δεινιοκράτη με τα  7 πρωτοπαλίκαρα του να χουν στα χέρια τους  τα απόρρητα σχέδια του αλβανικού  στρατού συν μια πληροφορία   φωτιά





 Ο  Μπεσίρ  μέσω της  διάσημης ηθοποιού  Αλίκης  που  δούλευε   για λογαριασμού ειδοποίησε τον Πετρίτ πως ως το ξημέρωμα έπρεπε να  ξεπαστρέψει την συμμορία του  Δεινοκράτη διότι  ήρθαν στην κατοχή τους στοιχεία που πρόδιδαν  τον ρόλο του  στην ελληνική πρωτεύουσα
  ...με  ένα μαντήλι να καλύπτει το πρόσωπο  του και ένα  καπέλο  το κεφάλι του προχωρούσε  στους δρόμους των Αθηνών κραδαίνοντας το πιστόλι  του . Κανείς  δεν μπορούσε να  σταματήσει τον Πέτριτ  Ράμα
  Το επιχείρησαν οι αλήτες γιεγιέδες  όταν μπήκε αρχικά στο μπιλιαρδάδικο που συχνάζαν 3 μέλη της συμμορίας του Δεινοκράτη.
  Όλο  το μαγαζί του όρμηξε . Η πιστόλα του όμως άρπαξε  φωτιά απ τις συνεχείς εκπυρσοκροτήσεις εκτελώντας τους πάντες. Ακόμη και τους σερβιτόρους  που  του ορμούσαν φωνάζοντας "καλύτερα να χάσουμε  τον μισθό μας παρά να κάνεις   ζημιά  στο αφεντικό μας"
   όταν το μαγαζί γέμισε πτώματα , έψαξε να βρει το αφεντικό. Τον βρήκε κρυμμένο στις τουαλέτες ς να τρέμει.
  Η  αλβανική καραπιστόλα του  καρφώθηκε στο μέτωπο  του
-Μην με  σκοτώσεις απρόσωπε  εκτελεστή. Έχω μια κορούλα 11 ετών και θέλω να την να  μεγαλώνει και να παντρεύεται έναν αμερικάνο ναύτη  του στόλου. Να γίνεται  άνθρωπος στην κοινωνία, κλάφτηκε  στον Πετρίτ  που απλά πάτησε  την σκναδάλη και η σφαίρα  βγήκε με τόση  ρομή που τίναξε το σώμα τους  τοίχους της τουαλέτας που υποχώρησαν με αποτέλεσμα να τοντ ινάξουν έξω στο βρεμμένο οδόστρωμα
 


Επόμενη στάση  το  ναητ κλαμπ(η νέα μόδα της εποχής) όπου  διασκέδαζαν  τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας του  Δεινοκράτη
  Μία που μπήκε  και μία που βγήκε αφήνοντας πίσω του   καταστροφή , αίμα και  θάνατο
   Μπήκε σε ένα αμάξι και οδηγούσε προς την βίλλα του   αρχηγού , του Δεινοκράτη
15 λεπτά πριν εισέλθει στο εσωτερικό της βίλλας  είχαν αποχωρήσει από ενα "μικρό ομοφυλοφιλικό πάρτυ" μεταξύ ανδρών , ο φερέλπις   πολιτικός Κωνσνταντίνος, και διάφορα σημαίνοντα στελέχη της κυβερνήσεως και  του τραπεζικού συστήματος
  Αντίκρισε τον  Δεινοκράτη με την  ρόμπα του να πίνει  το κρασί του δίπλα στο τζάκι
Ο  μαφιόζος τον κοίταξε και φώναξε
-Ποιος στο  διάτανο είσαι εσύ;
Ο Πέτριτ  δεν τον  πυροβόλησε
Τον έδεσε και τον πέταξε μέσα στην φωτιά ελπίζοντας μαζί με την σάρκα του να καεί και  αυτός ο παλιός σάπιος κόσμος  όπου  μαφία, πολιτική και οικονομία  εμπλέκονταν  σε ένα  αξεδιάλυτο κουβάρι
    Φεύγοντας με τα  "στοιχεία" που  τον καιγαν στα χέρια του   σκέφτηκε πως ο Μπεσίρ   δεν θα ενέκρινε ποτέ  ως   ενέργεια  την αποτέφρωση ενός  μαφιόζου ταγματασαλίτη αλλά  μετά μονολόγησε
"Ποιος τον γαμεί και τον Μπεσίρ;"
-Ντροπή, ακούστηκε  η  φωνή  της ανερχόμενης σταρ Αλίκης που τον περίμενε  στην σκιά μέσα στις φυλλωσιές
-Τι θέλεις εσύ εδώ; Δεν θα πρέπε να σουν  σπίτι  σου;  την ρώτησε
-Ένιωσα μοναξιά δίπλα στον  παλικαρα άντρα μου σήμερα και είπα να  δοκιμάσω την τύχη μου αλλιώς
...το πρωί τους βρήκε  στη νμικρή κάμαρη του  Πετρίτ αγκαλιά και  ολόγυμνους   να [προσπαθούν ακερδίσουν λίγο ύπνο πριν βγουν έξω  στη κοινωνία  επιχειρώντας για ακόμη μια μέρα να σώσουν τον κόσμο και το σιδηρούν παραπέτασμα  απ τα αδηφάγα  νύχια  της  μαύρης αντίδρασης
   Η νεαρή στάρλετ  ξύπνησε πρώτη και αναλογιζόμενη την νύχτα  που πέρασε αναστέναξε όλο ανακούφιση...

   

Σχόλια